| Noon's profile· · ¤ (`×[ ¤ ~* Noon Kaa...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 26 เมื่อสูญเสียความรัก.. กับทางออกของความรัก เมื่อประตูของความสุขปิดลง... ในขณะเดียวกัน ก็มีประตูอีกบานก็เปิดขึ้น... แต่บ่อยครั้ง ที่เราจะมองเห็นเฉพาะประตูที่ปิดอยู่ และไม่มองหาประตูที่เปิดออก... สำหรับเรา เราควรจะทำอย่างไรดี... ที่จะออกจากความทุกข์นั้นให้ได้... โดยเร็วที่สุด ...ขั้นตอนแรก... ให้เวลากับตัวเอง และบอกกับตัวเองอยู่เสมอว่า... เราจะไม่เป็นไร ไม่ว่าจะเป็นการจากไปของคนรัก.. การถูกปฎิเสธรัก.. หรือเหตุผลอื่นๆ ก็ตาม.. เป็นเรื่องปกติ... ที่เราจะรู้สึกโศกเศร้ากับความรักที่เราสูญเสียไป อาจจะใช้เวลาถึง 2 -3 ปี เลยทีเดียว ในการเยียวยาความรักนั้นๆ หรืออาจจะมากกว่านั้นเสียอีก... หากเป็นการสูญเสียคนที่อยู่ในครอบครัวของเรา สำหรับบางคน.. ถึงกับสุขภาพทรุดโทรมและสุขภาพจิตก็แย่ไปตามๆกัน ควรให้เวลากับตัวเองนะคะ ...ขั้นตอนที่สอง... คิดอยู่เสมอว่า... คุณยังสามารถที่จะมีความสุขอยู่ได้ คุณสามรถควบคุมความคิดของตัวเองว่า... ..คุณคิดอย่างไร ..คิดอะไร ..คิดมากน้อยแค่ไหน กุญแจสำคัญก็คือ การที่คุณต้องมุ่งมั่นในสิ่งที่เป็นบวกในปัจจุบันให้ได้ ไม่ต้องคิดถึงอนาคตหรือว่าอดีต... คุณต้องทำได้... ต้องคิดไว้เสมอ ...ขั้นตอนที่สาม... แสดงออกมาว่า คุณรู้สึกดีขึ้นแล้ว ทำตัวให้ร่าเริงและยิ้มอยู่เสมอ ถึงแม้ในใจจะเจ็บปวดสักแค่ไหน... การเริ่มต้นยิ้มและร่าเริง.. จะทำให้คุณมีกำลังใจมากขึ้นกับตัวเอง เพราะชีวิตคุณยังต้องดำเนินต่อไป... รักตัวเองให้มากที่สุด ก่อนที่จะรักคนอื่น ...ปล่อยชีวิตให้ดำเนินไป...~ การต้องเผชิญหน้ากับการเลิกรา เป็นเรื่องยากที่จะทำใจให้ได้ แต่ถึงอย่างไร... ก็ควรนึกถึงความเป็นจริงจะดีที่สุด คุณต้องเรียนรู้ที่จะเผชิญกับปัญหาต่างๆ ที่ไม่มีคนที่คุณรักอยู่เคียงข้างอีกต่อไปแล้ว... เขาไม่อยู่แล้ว และคุณต้องเรียนรู้ที่จะลืมเขา และใช้ชีวิตของคุณต่อไป... แม้จะยากสักแค่ไหน... ที่จะเดินชีวิตไปได้อย่างปกติสุข แต่เราอยากให้คุณรู้ว่า... เราเป็นห่วงคุณ หากใครไม่เคยเจอปัญหานี้คงจะไม่เข้าใจ ดังนั้น... เราจึงได้นำทิปส์เล็กๆ น้อยๆ นี้ เพื่อให้คุณได้ลองนำไปตัดสินใจใช้... และหวังว่าคงจะช่วยคุณได้บ้างนะคะ 1. อย่างแรกที่คุณควรจะทำอย่างยิ่งก็คือ "หัดควบคุมความคิด" ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติ... ที่จะนึกถึงแฟนเก่าอยู่เสมอๆ วิธีการก็คือ ให้คุณเลือกเวลาเหมาะๆ สักช่วงหนึ่ง ให้คิดถึงเรื่องแฟนเก่าและคิดถึงคนที่คุณชอบ และหลังจากนั้น คิดถึงเขาอีกและคิดเรื่องงานหรือเรื่องเรียน ให้คิดอย่างนี้สลับกันไป คิดถึงเขา ก็ต้องคิดถึงอย่างอื่นไปด้วย การทำเช่นนี้จะช่วยให้คุณรู้จักควบคุมว่า... คุณคิดถึงเขามากไปแล้วนะ คิดถึงเรื่องอื่นบ้าง... หากรู้สึกเครียดมากๆ ให้ไปนอนฟังเพลงสนุกๆ (ห้ามฟังเพลงเศร้าๆช้าๆ) ออกไปเดินเล่น.. หรือออกกำลังกาย.. รดน้ำต้นไม้.. อย่าหมกตัวอยู่แต่ในห้อง 2. แทนที่จะพูดถึงการเลิกกัน ที่แสนจะโหดร้าย หันไปทำอย่างอื่นที่สนุกสนานเสียดีกว่า จัดปาร์ตี้ขึ้นมาพร้อมกับเพลงมันส์ๆ เต้นเข้าจังหวะ และตะโกนไปเลยว่า... "ดีใจจังเลย เขาออกไปจากชีวิตเราแล้ว" ถึงแม้จะดูโหดร้ายไปหน่อย แต่การที่จมอยู่ความเศร้าและพร่ำพูดถึงแต่เรื่องเดิมๆ ยิ่งทำให้จมทุกข์ 3. โทรหาเพื่อนๆ รวมกลุ่มกัน และให้เพื่อนๆ พูดถึงสิ่งที่คุณเคยทำในอดีต ที่ทำให้คุณดูแสนจะวิเศษ ว่า เมื่อก่อนที่คุณจะคบกับเขานั้น.. คุณเป็นอย่างไรบ้าง คุณเคยเป็นคนสนุกสนาน.. รักเพื่อน.. สิ่งต่างๆ ที่จะทำให้คุณรู้สึกว่า.. ตัวคุณน่ะมีสิ่งดีๆ เยอะแยะ เพียงแต่เค้ามองไม่เห็นเอง.. 4. หากคุณกำลังประสบปัญหาที่เขามีครอบครัวแล้ว และไม่ยอมเลิกกับภรรยาเพื่อมาอยู่กับคุณ คุณรู้ว่า... เขาน่ะรักคุณมากๆ เลย แต่เขาไม่สามารถถอยห่างออกจากครอบครัวได้ เพราะเขาเป็นห่วงลูกๆ ห่วงการงาน ห่วงภรรยาของเขา คุณก็ไม่ควรจะทรมานตัวเองเพียง เพื่อให้เขาพยายามหาทางมาอยู่กับคุณ คุณควรถอยห่างออกมาเองเสียดีกว่า... และถึงอย่างไร คุณคงมีทางที่ดีกว่านี้ให้เดิน 5. ยืนยันกับตัวเองว่า... "ฉันควรได้รับการดูแลที่ดีกว่านี้" มองย้อนไปว่าเรื่องราวที่ผ่านมาเป็นอย่างไร... เขาใจร้ายกับคุณแค่ไหน... และบอกกับตัวเองว่า... "ฉันควรจะได้เจอคนที่ดีกว่านี้" ในช่วงที่คุณ in love อยู่นั้น... รับรองได้ว่า ถึงแม้คุณจะมองเห็นว่า เขาใจร้ายกับคุณ แต่ในเมื่อเขายังอยู่กับคุณ... คุณก็ยอม 6. พยายามทำตัวให้ร่าเริง และหัวเราะเข้าไว้ หาการ์ตูนสนุกๆ ที่เคยดู หรือหนังแอคชั่นมันส์ๆ หนังตลกๆ มาดู การได้หัวเราะเสียบ้าง จะทำให้คุณลืมความเจ็บปวดได้เร็วขึ้นนะจ๊ะ 7. อย่าโกรธ..กับสิ่งที่เขาทำกับคุณ เขียนจดหมายหาคนรักเก่า... เขียนทุกอย่างที่เขาทำให้คุณเจ็บปวด.. ผิดหวัง.. คุณโกรธมากแค่ไหน ที่เขาทำกับคุณเช่นนี้ แต่...อย่าส่ง คิดเสียว่า เขาอยู่ข้างหน้าคุณพร้อมจะให้คุณว่ากล่าว.. แล้วก็ละเลงเลย ชกหมอนเอาให้หมอนนิ่มไปเลย.. เป็นการระบายอารมณ์ทางหนึ่ง 8. สร้างความมั่นใจอีกครั้ง... หลังจากที่คุณได้รับความเจ็บปวด คุณมักจะสร้างกำแพงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว คุณจะไม่เชื่อใจใคร... คุณพยายามจะลืมอดีตและทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น นั่นเพราะคุณกลัว... หากคุณกลัวและคิดว่าผู้ชายทุกคนเชื่อใจไม่ได้และไม่น่าไว้วางใจ นั่นคือ สิ่งที่คุณคิดและเป็นกำแพงให้ตัวเอง จงเปิดโอกาสกับความสัมพันธ์ใหม่ๆ และเรียนรู้ที่จะเชื่อใจคนอื่นที่น่าเชื่อใจได้ และกับคนที่คู่ควรกับการไว้วางใจ.. ไม่ว่าจะในฐานะเพื่อนหรือคนรักก็ตาม 9. สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ "ห้ามโทษตัวเองกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น" มันไม่ใช่ความผิดของคุณ ที่เขาทิ้งคุณไป.. เขาไม่ดีพอสำหรับคุณและเขาไม่คู่ควรกับคุณ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม.. กำลังใจจากตัวคุณเอง คือ.. สิ่งที่จะสามารถช่วยให้คุณข้ามปัญหาต่างๆ ไปได้ เริ่มจากกำลังใจจากตัวเอง.. และคุณจะได้รับกำลังใจจากคนรอบข้าง จงอ่อนแอ... หากกำลังอ่อนแอ และสร้างความแข็งแกร่งขึ้นมา... ด้วยตัวเองอย่างองอาจ ให้สมกับเป็นผู้หญิงยุคใหม่นะคะ Cradit : FWD Mail August 29 ~เดือนแห่งความเครียด~ เง้อ~~ คิดแร้วจาบร้าทมัยงายเยอะอย่างงี้นะเนี่ย
คนอื่นเปนกานบ้างมั้ยเนี่ย
หนักหนา และใกล้บ้า~~ April 12 ~ o รั บ น้ อ ง เ ท ค โ น o ~สวัสดีจ้า~~ เพื่อนๆๆ
เอากำหนดการต่างๆ มาฝากนะจ๊ะ
~สัมมนา ครั้งที่ 1 o 26 เมษายน 2550 o
***เอาตังค่ารับน้องมาจ่ายด้วยนะ คนละ 700 บาทถ้วน***
~สัมมนา ครั้งที่ 2 o 28 พฤษภาคม 2550 o (หลังจากฝึกเส้ดแล้ว~ )
~นัดพบน้องวันที่ 1 พฤษภาคม 2550 เวลา 13.00 น ที่คณะ
ใครที่ว่างลางานกะหัวหน้าได้ก้มานะจ๊ะ ลาไม่ได้ก้ทำงานปายยย 55
o รับน้องวันที่ 19-20 พฤษภาคม 2550 o
o กำหนดการจะแจ้งให้ทราบอิกครั้งนะจ้ะ o March 11 ~ ปิ ด เ ท อ ม ซ ะ ที ~ปิดเทอมแระจ้า~~ ดีจังเลย... แต่คงไม่ไปเที่ยวไหน เพราะเหนื่อยมั่กๆๆ... อยากนอนๆๆๆ และนอน 55 เพื่อนๆที่ไปเที่ยว หรือ กลับบ้าน ขอให้Happyๆๆ นะจ๊ะ
อย่าลืม.. โอนตังค์ลงทะเบียนนะคะ 30 มีนาคม 2550 9.00น. เจอกันที่ ม. น้า November 26 ~ ก า s บ้ า u ~วิชา Training เราอ่านหนังสือ..
เรื่อง เรียนเก่งเรื่องกล้วยๆ จ้ะ
งานวิชาการออกแบบระบบ เราจะสอน ...
เรื่อง การสร้างโลโก้ด้วยโปรแกรม Logo Creator 5.0 นะ
*** อย่าทำซ้ำกานนนะจ้ะ ^^ ***
*** อาทิตย์นี้จ่ายตังค์ค่าไปเชียงใหม่ 4000 นะ ***
*** 30 พย จ่ายค่าสูท 1300 จ้า ***
*** จนแล้วตรู TT^TT *** November 19 ~o ย่ า ลื ม ส่ ง ก า s บ้ า u u ะ !!!::: จดวันส่งการบ้านมาให้นะ...
::: ใครลืม จดได้ที่นี่จ้า ^^...
::: 21-22 พย 49 :::
Open House คณะศึกษาศาสตร์จ้า มีงานนิทรรศการนะ
::: 22 พย 49 :::
ส่งรายงาน+นำเสนอสัมภาษณ์วิทยากรหรือนักฝึกอบรม
+เอกสารแจกเพื่อนด้วนะ
::: 25 พย 49 :::
สุภาพบุรุษสีม่วงทั้งหลายๆ (555) อย่าลืมไปวิ่งมารธอนนะ ตี 5
::: 27 พย 49 :::
ส่งโครงการ+เนื้อหาที่จะสอน
แปล Chapter 2 (อ.กอบกุล ก่อน 13.30 น.)
::: 28 พย 49 :::
ส่งรายงานเรื่อง การจัดการประชุมและสัมนา (อ.สุรชัย)
(29 พย 49 13.30 น. เข้าเรียนสัมนาด้วยนะจ้ะ)
::: 30 พย 49 :::
ส่งรายงานค้นคว้าวิทยานิพนธ์ เทคโน (อ.สาโรช)
รายงาน Equipment อ.สุวิช กลุ่มละ 2 คน
ให้เวลา 1 เดือน (ให้งานวันที่ 6 พย 49) ไม่รุส่งเมื่อไหร่นะ
กลุ่มที่ 1 เครื่องฉาย
กลุ่มที่ 2 เครื่องเสียง 1 อินพุต
กลุ่มที่ 3 เครื่องเสียง 2 เอ้าท์พุต
กลุ่มที่ 4 วิทยุกระจายเสียง
กลุ่มที่ 4 วิทยุโทรทัศน์
กลุ่มที่ 5 เทปวิดีทัศน์
กลุ่มที่ 6 คอมพิวเตอร์
กลุ่มที่ 7 ห้องปฏิบัติการทางภาษา
กลุ่มที่ 8 สื่อเพื่อการนำเสนอ (ของเราเอง+พี่บิ๊ก)
* * * * * จบเดือนนี้ * * * * *
* * * 30 พย 49 รับสูท+จ่ายตังค์ 1300 นะจ๊ะ * * *
5-10 ธค 49 ไปเที่ยวเชียงใหม่กานนนนะ ^^ July 20 20 July 06สวัสดีค่ะ... เปิดเทอมมาจะครึ่งเทอมแว้ว
การบ้านเพียบทุกอาทิดเลย
ถ้าว่างๆจะมาอัพบ่อยๆ แล้วละ
อยากระบายๆ อยากเขียนอะไรบ้าง
เพื่อนๆ สู้นะคะ^^ April 11 April 11 2006* * * ส วั ส ดี ค่ ะ * * *
* * * ข อ บ คุ ณ ... ที่ แ ว ะ ม า น ะ ค ะ * * *
* * * ข อ แ ว๊ บ ไ ป m a k e m o n e y แ ป๊ บ นึ ง ค่ ะ * * *
* * * เ ปิ ด เ ท อ ม เ จ อ กั น * * *
* * * แว ะ ม า แ ล้ ว ... ฝ า ก ค ว า ม คิ ด ถึ ง ไ ว้ ข้ า ง ล่ า ง ด้ ว ย น ะ ค ะ * * * March 11 09 Mar 200609 mar 2006 22.14
วันนี้ เหนื่อยจัง
อยากงอแง ให้ใครมาเอาใจบ้างจัง
อยากร้องไห้ ยังไงก้ไม่รุสิ
เหนื่อยๆ นั่นแหละ
ร่างกายชักจะไม่ค่อยไหวเท่าไหร่
งานไม่หนัก แต่ร่างกายล้าเหลือเกินแล้ว
ไม่รุสิ เหนคนอื่น
อยากไปไหนก้ไป อยากเท่วไหนก้ได้
แล้วเราต้องทำงานทุกวัน ไปไหนก้ไม่ได้
ตื่นเข้ามาก้รีบออกไปทำงาน
ตกเยนพอเลิกงาน
กลับบ้าน ก้มืดแล้ว
ได้แค่ทำอะไรนิดหน่อย
ก้อาบน้ำ เตรียมตัวนอนแล้ว
รุสึกว่า เวลาเหลือน้อยจัง
นุ่นไม่ได้โกดคุณเลยนะ
แค่นุ่นเหนื่อยเท่านั้นเอง
โกดตัวเองมากกว่า ที่นิสัยไม่ดีแบบนี้
อยากเจอคุณ แต่นุ่นก้ไม่มีเวลา
แล้วก้ไม่อยากเหนคุณมายืนรอ
เพื่อเจอกันแป๊บเดว มันยิ่งทำให้คิดถึงคุณมากๆ
ไม่อยากเหนคุณกลับไป เลยไม่อยากให้คุณมา
ไม่ใช่ไม่อยากเจอคุณนะ เหนคุณไปไหนกับเพื่อน
ก้แค่น้อยใจเท่านั้นเอง อยากไปไหนกับคุณบ้าง
แต่มันก้ผิดที่นุ่นเอง
ที่นุ่นต้องทำงาน นุ่นไม่มีเวลาให้คุณ
ขอโทดนะ ที่นุ่นเหนแก่ตัวไปหน่อย
เอาแต่ใจตัวเองมากไป
เด๋วก้หายเองแหละ
ขอโทด ถ้านุ่นไม่รับสายคุณ
ขอโทด ถ้านุ่นพูดไม่ดีกับคุณ
ขอโทด ถ้านุ่นทำ หรือ พูดอะไรให้คุณเสียใจ
ไม่รุสิ ไม่ได้รุสึกแบบนี้ มานานมากแล้ว
กลัว กลัวจริงๆ กลัวความรุสึกเดิมๆ
จะกลับเข้ามาอิก
กลัวว่าบางที นุ่นอาจจะทนกับความรุสึกแบบนี้ไม่ได้
แล้วจะเปนฝ่ายเดินจากคุณไปก่อน
รักคุณ หวงคุณ อยากอยุกับคุณ
บางที เหนคุณไปกับคนอื่นก้น้อยใจ
ถึงจะเปนเพื่อนๆ ก้เถอะ
ความรุสึกแบบนี้ มันเจ็บจัง
กลัวคุณจะรำคาญซะก่อน
ไม่อยากรุสึกแบบนี้เลยจริงๆ
March 02 02 Mar 2006เหนื่อยจัง
February 19 19 Feb 2006... Life is work work work !!!
ทำงานมาได้ 2 อาทิดแว้ว เย้ๆๆๆ
รุสึกเหนื่อย... ที่ต้องตื่นแต่เช้าทุกวัน
รุสึกเหนื่อย... ที่พอเลิกงานแล้วอยากจะนอนลูกเดว
แต่... มันภูมิใจยังไงบอกไม่ถูก ^_^
ที่จะหาเงินได้ด้วยตัวเอง...
รุสึกว่าการที่กว่าได้เงินมา
ทำไม ... มันเหนื่อยจัง -"-
แต่ถ้าไม่ทำจะเอาอะไรกินหว่า
การได้ทำงานมันก้เป็นประสบการณ์ที่ดี
ได้เรียนรุอะไรหลายๆอย่าง..
แค่เรามอง แต่ยังไม่ได้ลงมือทำ
เราก้จะมองว่า มันเป็นงานที่ไม่ได้ยาก
ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมากมาย
แต่เมื่อเราลงมือทำจริง...
มันมีรายละเอียดที่ซับซ้อนกว่าที่เราเหน
... มากมายหนัก
การเปนส่วนหนึ่ง... ของออฟฟิศ
เราจะรุได้เลยว่า ทุกส่วน ทุกคนสำคัญเท่ากันหมด
แม้เค้าจะเปนแค่คนงานธรรมดาๆ
แต่ถ้าไม่มีเค้า... งานนั้นก้ไม่สำเร็จแน่อน
อิกสิ่งที่ได้เรียนรุคือการอยุในสังคม
การอยุร่วมกับคนอื่น ไม่ใช่เรื่องง่าย
เราต้องศึกษานิสัยใจคอกันไป ดูกันไป
เค้าชอบอะไร เราชอบอะไร
แต่ก้ไม่ใช่จะยอมตามเค้าไปเสียทุกอย่าง
อะไรที่เราทำได้ ไม่หนักหนา เราก้ทำ
การช่วยเหลือ การมีน้ำใจ เปนสิ่งสำคัญ
เราช่วยเค้า ต่อไปเค้าก้ยินดีจะช่วยเรา
มันไม่ใช่บุญคุณ แต่มันเปนจิตสำนึก
ไม่ว่าไคก้ตามที่สอนเรา ช่วยเหลลือเรา
ให้เรารุในสิ่งที่เราไม่รุ สอนในสิ่งท่เราทำไม่เปน
ถือว่าเค้าเปนครูเรา ไม่ว่าเค้าจะเปนไคก้ตาม
ถึงแม้จะเปนเพียงการเริ่มต้น... เวลาสั้นๆ
แต่มันเปนการเริ่มต้นที่ดีทีเดว...
โชคดี..ทีได้เจอคนที่ดี จิตใจดี
ถึงแม้จะเหนื่อยกาย แต่สุขใจ
ก้โอเคนะ ^^
ช่วยนี้เหนื่อย... ยอมรับเลยว่า เหนื่อยจริงๆ
แต่ก้อดทน.. เหนื่อยแค่กายจริงๆ
ไม่ได้เหนื่อยใจ หนักใจอะไรเลย
มีความสุขดีกับการทำงาน..
มีความสุขดีกับทุกสิ่งรอบตัว..
แค่เรื่องตื่นเช้า-เข้านอนเท่านั้นเอง
ที่ยังงอแงๆ อยุบ้าง -*- แต่ก้เริ่มชินแล้วละ
ที่ทำงานก้สนุกดี ... มีหลานของนายมาเล่นด้วย
เพิ่งจะ 3 ขวบกว่าๆเอง จะมาขอนุ่นแต่งงานแว้ว 555
ตลกดี แต่ค่อนข้างจะเอาแต่ใจตัวเอง
เพราะปู่กะย่ารักมากๆ ตามใจตลอด
กัวว่าโตขึ้นจะเอาแต่ใจตัวเองจังเลย
ที่ทำงานเปนคนเหนือกันหมดเลย
อู้กำเมืองกันขนาด...
ถ้าเจอนุ่นคราวหน้าแร้วพูดเพี้ยนๆ
ไม่ต้องสงสัยเลย... เพราะพี่ๆ พยายายจะหัด
ให้นุ่นพูดให้ได้ มีคำแปลกๆ เพียบเวย 555
บางทีก้ฟังไม่รุเรื่อง ก้ต้องถามเค้าว่า
'พี่พุดไรนะ นู๋ฟังไม่ออก'.. 'ไม่เข้าใจอ่ะ'
ตอนแรกพี่ๆ ก้พุดกลางเยอะหน่อย
เพราะเราไม่รุเรื่อง ไม่เข้าใจ แค่พยายามสูดๆๆๆ
ผ่านไป 1 อาทิกพี่ๆ บอกว่า...
จะพุดเหนือกันแร้วนะ ถ้าไม่เข้าใจก้ถาม
จากนั้นมา.. ก้ได้ยินพาสาต่างดาวเพียบ..
หลังจากเรียนอังกิดมา ต้องตั้งใจฟังฝรั่งแล้ว
มาเจอพาสาเหนือ ต้องตั้งใจฟังเหมือนเรียนอังกิดเวย 555
ขำดี... สนุกๆ จ้ะ^^
แผลเป็น...
ตอนเด็กๆ มีแผลเป็นเยอะแยะเลยนะ หลายที่
เพราะซนมากและดื้อมากด้วย
แผลบางแผลก้จำได้ดี ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังงัย
บางแผลก้เกือบๆ จะลืมไปแล้ว
ความจริง ก้ไม่ได้ตั้งใจจะลืม หรือตั้งใจจะจำมันหรอก
แต่ตอนที่ได้แผลนั้นมาใหม่ๆ
เป็นใคร.. ก้ต้องเจ็บ เลือดอาจจะยังไหลอยุเลย
...บางทีถึงขึ้นต้องเสียน้ำตาเลยทีเดว
แต่พอเวลาผ่านไป เลือดหยุดไหล แผลแห้ง
หายเจ็บ... แต่รอยมันก้ยังอยุ
เพื่อเตือนว่า.. เราซน เราดื้อแค่ไหน
เพื่อเตือนว่า.. อย่าทำอิกนะ
เพื่อเตือนว่า.. ตอนนั้นเราเจ็บแค่ไหน
ตอนนี้เราโตขึ้น แผลก้ลดน้อยลง
อาจเป็นเพราะเราระวังตัวมากขึ้น
ไม่ประมาท...
มีบทเรียนจากการกระทำที่ผ่านๆ มา
เรียนรุที่จะระวังจากแผล ที่ได้มาในอตีต
แต่แผลเป็น มันก้เป็นแค่นั้น...
มันหายแล้ว... ไม่เจ็บแล้ว...
แต่บางทีถ้าโดนมันแรงๆ มันก้ยังเจ็บอยุ
บางที่ เราก้จะระวังไม่ให้เจ็บอิก
ทุกคนต้องดำเนินชีวิต ต่อไปข้างหน้า
เราอาจจะมีแผลเพิ่มขึ้นมาอิกก้เปนได้
บางคน...สาหัสปางตาย แต่เค้าก้สู้
ยิ้มรับกับความเจ็บปวดอย่างเข้าใจ
บางคน...บางคนทนไม่ไหว ยอมแพ้ไป ก้มีเยอะ
อยุที่เรา ว่าเราจะเลือกแบบไหน
เชื่อว่า... ทุกคนมีแผล
แต่จะเลือกจำ... เลือกลืม...
เลือกที่จะหายช้า... หายเร็ว...
มันก้อยุแค่ ใจ ขอเจ้าของแผลเองนั่นแหละ
If I done something wrong..
I'm sorry...pls. 4give me
I think ... ur past not importance
I don't think about everythings u've done
but I think 2day ... next day ... in the future of us
only u stay here.. hold me.. save me.. just only
Hope u think like me too
always be yours... February 14 11 Feb 2006February ... ~ * month of love * ~
... it's real 4 me
ไปทำงานมาได้หลายวันแล้ว ก้สนุกดี
ได้เจออะไรใหม่ ๆ เจอเพื่อนร่วมงาน
โชคดี.. ที่เจอเพื่อนร่วมงานที่ดี ๆ
เปนน้องเล็กสุดเวย พี่ ๆ ดูแลดีมาก
... ขอบคุณนะคะ ... จะตั้งใจทำงานค่ะ
ตื่นเช้าประมาณ 6:45 อาบน้ำ แต่งตัว
ไปทำงานตอน 8 โมงเช้า ถึงออฟฟิค 8:15
เลิกงาน 4โมงคึ่ง บางทีก้ 5 โมง
งานก้ไม่เหนื่อยมาก แต่ค่าตอบแทนมันก้ไม่มากนัก
ก้คิดว่าพออยุได้ วันนึงแทบไม่ได้ใช้ตังค์เลย
ก้เหนื่อยบ้าง นิดหน่อย ก้คิดว่า..
หาตังค์ค่าขนมตอนเปิดเทอมละกัน ^^
ตั้งแต่เริ่มปีใหม่มานี้ รุสึกว่าตัวเอง
โชคดี.. ในหลาย ๆ เรื่องแล้ว^^
ปีนี้... น่าจะเปนปีที่ดี
แระน่าจะมีสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต
สิ่งที่ดีๆ ..อิกสิ่งนึงที่ได้มาน่าจะเปน คุณ
เดือนกุมภาพันธ์ เดือนแห่งความรัก
อย่างที่ทุกคนรุกัน มองไปทางไหน
ก้จะเหนแต่ สีชมพู สีแดง ดอกไม้สวยๆ
เปนเดือนที่สวยงามจริง ๆ ...
ถึงสิ่งรอบข้างจะสวยงาม แต่ถ้า ...
ในใจเราเอง ... ไม่สวยงาม ...
มันก้คงจะไม่มีความสุข ...
คุณ ... ทำให้รุสึกว่า เดือนนี้
เปนเดือนแห่งความรักจริง ๆ ถึงฉันจะบอกว่า
" ไม่เหนสำคัญเลย ถ้าจะรักกัน.. วันไหน ๆ ก้รักกันได้ "
แต่.. เมื่อมีคุณทำให้นึกถึงว่า
เดือนนี้เปน.. เดือนแห่งความรัก..
ถ้าได้เจอคุณ ... คงดี ...
คุณ ... ทำให้รุสึกอบอุ่นและประหลาดใจ
หลาย ๆ อย่างที่เราชอบเหมือนกัน
หลาย ๆ อย่างที่เราเเคยทำเหมือนกัน
มันน่าประหลาดใจ ...
หลาย ๆ อย่างที่คุณคอยบอก คอยห่วงใย
หลาย ๆ อย่างที่คุณจำได้เกี่ยวกับฉัน
มันทำให้... อบอุ่นใจอย่างประหลาด
เดือนนี้... มันก้เปนแค่เดือน ๆ นึง
วาเลนไทน์... ก้เปนแค่วัน ๆ นึง
... ถ้าตอนนี้ ... ฉันไม่มีคุณ
แต่ตอนนี้... ฉันมีคุณ
ไม่ว่าเดือนไหน วันไหน ก้จะเปน..
วัน.. เดือนแห่งความรักเสมอ ..
ขอบคุณจริง ๆ ที่คุณทำให้มันเปนแบบนั้น
หวังว่า... จะเปนแบบนั้นไปเรื่อยๆนะคะ ช่วงนี้...
ไม่ค่อยมีเวลาให้คุณเลย อย่าโกดเลยนะ..
ฉันมีหน้าที่ที่ต้องทำ ไม่ได้ลืมคุณเลย...
บางทีก้รุว่าคุณคงน้อยใจ... อยากเจอ
แต่บางที... มันก้เปนสิ่งที่จะพิสูจน์
ความอดทน.. เหมือนกันนะ อดทนรอหน่อยนึง ...
' เด๋วเราคงได้เจอกันค่ะ '
เดือนนี้.. เดือนแห่งความรัก
อยากให้ทุกคนรักอย่างมีสติ
นึกถึงใจเค้า.. ใจเรา..
เราชอบอะไร ไม่ชอบอะไร เค้าอาจจะไม่เหมือนเราก้ได้
ถนอมน้ำใจ คนที่เรารัก ให้มาก ๆ
อย่ามากไป.. อย่าน้อยไป.. อยุตรงกลาง...
อย่าให้มันร้อน.. หรือเยนเกินไปนัก
ปรับอุณภูมิไว้ที่ ...อุ่นๆ ความรักจะอุ่น ๆ
นึกถึงเมื่อไหร่ ก้ขอให้มีแต่.. รอยยิ้ม ^^
นั่นแหละ... ความรัก
( ในแบบของฉัน^^)
* ~ 14 Feb 2006 ~ *
i wake up late and busy in this morining
went 2 office late too...
when i arrived office had a lot of work...
u called me and sent sms many time
when i hang on ur called
u told me ' u wear black t-shirt and jeans'
i very wonder...
u told me came on
in front off my office...
I see u there.......
with white roses and doll
eveythings not important
more than u ... only i see u
although i said
valentine's day not spacial 4 me
but u see ...
I'll do the best 4 us
thank you... 4 flower
thank you... 4 doll
thank you... 4 waked up early
thank you... 4 verything that u did4me
thank you... 4 a driver take u 2 me
thank you... 4 ur luv
thank you... 4 ur care
thank you... 4 destiny
thank you... 4 God
really thank you... ~ * My gUp * ~ February 07 7 FEb 2006when luv growing in my heart...
ร้อน ร้อน ร้อน อาการเริ่มร้อนแว้ว ร้อนมั่กๆๆๆ
หนาวได้ไม่กี่วันเองง่ะ ท่าทางปีนี้จาร้อนมั่กๆๆๆ
ขออย่าให้อารมณ้เปนเหมือนอากาศเวยน๊า
ผ่าน 'เดือนแห่งความรัก' มา 7 วันแร้ว
ก้ยังปกติ เหมือนเดิม เหมือนเดือนก่อนๆ
ผุ ช คนนั้น ก้ยังเหมือนเดิม
อาทิดที่แร้วเพิ่งปิดคอร์สพาสาอังกิดไป
ใจจริงอยากต่อคอร์สเลย แต่พ่อให้ไปทำงานก่อน
ก้จะเริ่มพรุ่งนี้แล้ว ตอนแรกก้กัวๆอยุ
แต่พอวันนี้ไปเจอนาย นายค่อนข้างจะใจดี (รึป่าว)
แต่เท่าที่ดูก้โอเคนะ ออฟฟิคอยุไม่ไกลจากบ้าน
นั่งรถปามาน 15 นาทีก้ถึง แต่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน
เพราะไม่ได้อยู่ใกล้ที่ชุมชนเท่าไหร่..
โดยรวมแร้วก้โอเค ไม่อันตราย
คงจะมีเพื่อนร่วมงานอิก 2 คนมั้ง เปนผุ ญ ทั้งคู่
ก้ลองๆไปทำดู ได้ตังค์ค่าขนมด้วย ๆๆๆ อิอิ
เมื่อวาน ไปเดินซื้อของ ทานข้าว ทานไอติม
ไม่มีคนเดินข้างๆ มานานแล้ว ...
เดินคนเดียวมาหลายปี ... รุสึกแปลกๆอยุเหมือนกัน
แต่ก้รุสึกอุ่นใจ ที่มีเค้าเดินข้างๆ
มีคนคอยดูแล มีคนชวนคุย
เหนอะไรตลกๆ แร้วก้หัวเราะ.. ด้วยกัน
การที่มี คนมารัก มีรุสึกดีอย่างงี้เอง
มีคนคอยเปนห่วง มีคนคอยดูแล
ถึงบ้านรึยัง กินข้าวรึยัง ไม่สบายรึป่าว
เปนพลัง เปนกำลังใจ ...
ที่จะทำให้เราได้ทำสิ่งต่างๆได้
ดีใจ.. ที่ได้เจอคุณเหมือนกัน
หวังว่า ... จะเปนอย่างงี้ไปเรื่อยๆนะ^^
ความรัก ไม่เคยทำร้ายไค
แต่ถ้าจะเจ็บ.. ก้คงจะเปนเพราะ..
เรา .. หรือ เค้า..
ทำร้ายตัวเองมากกว่า
ความรัก ไม่เคยทำร้ายไคจริงๆ
แค่ถ้าเราทำไคเจ็บ .. ผิดหวัง .. เสียใจ
' เราก้ขอโทดนะ '
I k n o w t h a t.. h e l o v e s m e c a u s e t o l d m e s o
I k n o w t h a t h e l o v e s m e.. c a u s e h i s f e e l i n g s s h o w W h e n h e s t a r e s a t m e.. y o u s e e h e c a r e s f o r m e Y o u s e e.. h o w h e i s s o d e e p i n l o v e I k n o w t h a t h e l o v e s m e.. c a u s e i t s o b v i o u s I k n o w t h a t h e l o v e s m e.. c a u s e i t s m e h e t r u s t A n d h e ' s m i s s i n g m e.. i f h e ' s n o t k i s s i n g m e A n d w h e n h e l o o k s a t m e.. h i s b r o w n e y e s t e l l h i s s o u l
January 31 31 Jan 2006เผลอแป๊บเดว เดือนแรกของปีก้หมดแล้ว
เดือนนี้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเยอะเลย
สอบ ป โท ติด ได้เรียนอังกิดเพิ่ม
ได้ไปเท่วสนุกสนาน ได้ตังค์ใช้
ได้เจอเพื่อนใหม่ แระกำลังจะเริ่ม...
ความรักครั้งใหม่... < รึป่าว ? ? ? >
พรุ่งนี้ ...
จะเข้าเดือนกุมภา เดือนแห่งความรักแล้ว...
ช่วง 2-3 ปีมานี้ ... อยู่กับบเพื่อนตลอด
ไม่เคยรุสึกว่า อยากมีแฟนเลย
อาจจะลืมไปแร้วก้ได้ ว่าความรุสึกตอนมีแฟน
เปนยังงัยนะ...
13 jan ::: เจอผุ ช คนนึง เปนเพื่อนกะเพื่อน
ผุ ช คนนึง ... ตลกดีเนอะ
14 jan ::: ไปสอบ ป โท ที่ ม กาเสด
ผุ ช คนเดิม ... เอาหนังสือมาให้อ่าน
" ตอนสอบเราก้อ่านเล่มนี้แหละ "
15 jan ::: กลับบ้าน ไป jj
บอกเพื่อนว่า...
" ผุ ช คนนี้ตลกดี ขอเมล์หน่อยไว้แอดคุย ขำๆ "
16 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด
ผุ ช คนนั้น ... ส่ง sms มา
" เลื่อนวันปากาดผลสอบนะจ๊ะ "
>>> รุเบอร์ได้งัยฟระ ไคแจกเนี่ย
แอดเมล์ผุ ช คนนั้น...
ผุ ช คนนั้นออน ... คุยกัน...
17 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด
ผุ ช คนนั้น ส่ง sms มา
ก้ส่งกลับไป ... ทัทายตามปกติ
เพื่อนโทมา ... ได้คุยกะ ผุ ช คนนั้น
18 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด
ยังส่ง sms มา ขำๆ
น้ำตาลในเลือดเริ่มสูง ... ^^
19 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด เหมือนเดิม
ยังส่ง sms มา เหมือนเดิม แต่
หวานกว่าเดิม + + +
เล่าให้เพื่อนฟัง ... เพื่อนขำ
>>> เปนไรมากป่ะเนี่ย ???
20 jan ::: ไปหาเพื่อน จะไปแดนฯ
ปากาดผลสอบ ... ติด**
รอสำพาดวันที่ 25 ** 8 โมงคึ่ง
เจอผุ ช คนนั้น ... ทำตัวไม่ถูก ...
>>> ไม่เคยเจอแบบนี้ ... ตั้งนานแร้วว
ไปเท่วแดนฯ ด้วยกัน...
" ผมชอบคุณนะ " >>> สับสน + เมา
... ไรฟระเนี่ย ... เกิดไรขึ้นกะชีวิตช้านนน
21 jan ::: กลับบ้าน เล่าให้เพื่อนฟัง
คุยโทกะผุ ช คนนั้น ... เคลียร์
>>> ช้านไม่ใช่คนดีนะ ...
22 jan ::: อยุบ้าน ไม่สบาย
โท + sms ... เหมือนเดิม
23 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด ยังไม่สบาย
ตอนเยนไปหาหมอ+ฉีดยา T^T
โท + sms ... เหมือนเดิม
24 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด
ขนสมบัติไปนอนหอเพื่อน...
ยังไม่บสบายเหมือนเดิม
เจอผุ ช คนนั้น ...
ไปกิน mk เค้าไปหอเพื่อนด้วย
กลับตอน 2 ทุ่ม ถึงบ้าน 4 ทุ่ม
โท + sms ...
25 jan ::: สอบสำพาด... คนสอบไม่เท่าไหร่
คนไม่ได้สอบ ... เครียดก่า < รึป่าวน๊า??? >
สอบเส้ดก้ ... เฉยๆนะ ไม่ค่อยเท่าไหร่
ผุ ช คนนั้น ... มารับที่หอตอน 7 โมงคึ่ง
ผุ ช คนนั้น... เอาซีดีมาให้
แผ่นแรก ... เปนรุปเราทั้งหมด
พร้อมเพลง หยุด ของ Groove rider
แผ่นสอง ... เปนโปรแกรม^^
พี่ชายมา รอเพื่อนเรียนเส้ด บ่าย 3
นั่งเล่นอยุ 5 โมงเยน ตัดสินใจ.. ไม่กลับบ้าน
ไปกินข้าวที่เซนทรัล ... กลับหอเพื่อน
ผุ ช คนนั้นยังอยุด้วย ... ยังตัวร้อนอยุเลย
เค้ากลับตอน 3 ทุ่ม ...
ถึงบ้านแร้วโทมา + sms
กินยาแร้วนอน ไม่ไหวจิงๆ ...
26 jan ::: กลับบ้าน ไปเรียนพาสาอังกิด
โท + sms เหมือนเดิม
27 jan ::: นอนอยุบ้าน
ยังโท + sms เหมือนเดิม
28 jan ::: ไหว้เจ้า + รับตังค์ ^^
โท + sms เหมือนเดิม
29 jan ::: ตรุษจีน ห้านทำงานนะ ไม่งั้นจะเหนื่อยตลอดปี!!!
ผุ ช คนนั้น ... ไปไหว้พระกับครอบครัว
ยังไม่ลืมโท + sms เหมือนเดิม
30 jan ::: ไปเรียนพาสาอังกิด
ผุ ช คนนั้น ... ไปทำงานที่ ม
โท + sms เหมือนเดิม
วันนี้ ::: ทุกอย่าง ยังทำเหมือนเดิม...
โท ที่ทำให้ยิ้มไป คุยไป ...
sms ที่ได้เมื่อไหร่ ก้ขำ ก้ อมยิ้มทุกที
วันต่อๆ ไป ::: ก้ยังหวัง...
ว่า ผุ ช คนนั้น จะยังสม่ำเสมอแบบนี้
19 วันแร้วนะ ที่ได้รุจักคุณ ...
ขอบคุณ ... สำหรับ
ความรุสึกดีๆ
ความห่วงใย
ที่มีให้มาตลอด 19 วันนี้
และหวังว่าจะมีวันต่อๆไป...
ขอเวลา ... เพื่อที่จะให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ค่อยๆเปน ค่อยๆไป
ฉันเคยเสียใจกันความรักมามาก
การเริ่มต้นใหม่...
บางที ก้เปนเรื่องยากที่จะเปิดใจ
แต่ถ้าวันนึง ฉันพร้อม...
ฉันก้พร้อมจะทำ ... และถ้าผลมันจะเปนยังงัย
ฉันจะไม่เสียใจเลย แต่จะดีใจ ที่ได้ทำ
และได้มีวัน เวลาดีๆ กับคุณ...
ทักทาย ๆๆๆ นะคะ ^^
เพื่อนๆ cit#8 ... ::: เปนยังไงกานบ้าง คิดถึงนะจ๊ะ
ยัยดื้อ ... ::: ตั้งใจเรียน อย่าคิดมาก เราทำดีแร้ว ถ้าคนอื่นไม่ดีกับเรา วันนึงเค้าจะรุสึกเอง
ไอ่มู๋ ... ::: ตั้งใจเรียนนะ จะจบแร้ว สู้ๆล่ะ
อ้นจ๋า ... ::: รักอ้นจัง my best friend
น้องๆ cc ... ::: ตั้งใจเรียนนะจ๊ะ แร้วเจอกานๆๆๆ
+ + ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน take care นะคะ ... mizz ค่ะ^^ + + January 19 19 Jan 2006สวัสดีค่ะ... ^^
กลับมาแล้วนะคะ หลังจากไปสอบมา
รายงานการสอบนะคะ ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้างค่ะ
ช่วงเช้า ... ทำเลขได้ ซะเปนส่วนใหญ่
ภาษาไทยให้ย่อความ กะ เขียนเรียงความ
ช่วงบ่าย ... วิชาเอกเทคโนฯ
ทำได้ในส่วนของคอมฯ เครื่องเสียงไม่รุเรื่องเลย
เติมคำเปนทฤษฎี ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
จะประกาศผลอาทิดหน้า แร้วจะมารายงานอิกที
2 อาทิดมานี้ ออกจากบ้านทุกวันเลย
เรียนพาสาอังกิด จันทร์ - พฤหัส
วันศุกร์ที่แร้ว ไปนอนกะอ้น เพื่อไปสอบเช้าวันเสาร์
สบเส้ดตอนบ่าย 2 ไปเอารุป แระไป rs ซอย 15
ไปออดิชั่น ของ cinderella แต่เราไม่ได้ออดิชั่น
เพราะ นน ไม่ถึง คนเยอะมั่กๆ ประมาณ 700 ได้
700 นี่ เฉพาะคนสมัครนะ ไปถึงก้ประมาณ 4 โมงแร้ว
เลยถามคนที่เค้ามารอเพื่อน ว่า มารอนานรึยัง
เค้าบอกมารอตั้งแต่บ่ายแระอ่ะ O_O เริ่มท้อ
แต่เค้ามาประกาศว่า ให้คนละ 1 นาที เพราะคนเยอะมาก
ก้คิดว่าคงเร็วขึ้น อ้นก้ไปยื่นใบสมัคร
แปบเดวก้ได้ไปห้องออดิชั่นแร้ว แปบเดวอิกเช่นกัน มันก้ออกมา
มันขำใหญ่เลย มันบอกไปเต้นๆให้กรรมการดู
เค้าหัวเราะกันใหญ่เลย แระมันก้ทำท่าให้เราดู 555 ขำดี
(( เพื่อนเรา มันก้บ้าได้วุ้ย ))
เส้ดประมาณ 6 โมง ก้ไปกินข้าวใต้หอ
แระก้ขึ้นไปนอนเล่นบนห้อง อย่ารอคอย
ว่าจะมีไคใจดี มารับไปเท่วมั้งมั้ย TT^TT
แต่ก้ไม่มี แต่ก้ดีเพราะพรุ่งนี้ อ้นต้องจัดสัมนาที่ ม
ต้องไปแต่เช้า เที่ยงคืนเราก้หลับแระ
แต่ยังได้ยินเสียงมันคุยโทอยู่เลย ไม่หลับไม่นอน
แระมันก้ตื่นสายจนได้ ตื่น 7 โมงคึ่งแน่ะ ไปสายเลย อิอิ
เราก้ออกจากห้องประมาณ 11 โมง
แวบไปซื้อของที่จตุจักรแปบนึง เดินดูโน่น ดูนี่
ออกจาก JJ ประมาณบ่ายโมง แวะฟิวเจอร์ฯ ซื้อขนม
แระก้กลับบ้าน มีน้องๆ ((แป๊บ ปอย ปาย)) มาที่บ้าน
แม่เลยสั่งหมากะทุ มากินที่บ้าน ได้กินเล่าด้วย อิอิ
เมากันหมดเลย 4 คน แต่แม่ไม่ได้ว่าอะไรเลย
ยังดีเช้าวันจันทร์ ตื่นไปเรียนอังกิดไหว
แต่แป๊บตื่นไม่ไหว เพราะไฮเนเก้น ยังไม่หมดฤทธิ์ 555
กลับมาตอนบ่ายก้หลับยาวเล้ย ง่วงมั่กๆ
วันนี้วันพฤหัสแระ แปบเดวเอง พรุ่งนี้ว่าจะไปอัดรุป
แร้วไปค้างกะอ้น รอเอารุปมาวันเสาร์เลย อิอิ
บ๊าย บาย ก่อนนะค๊า วันเสาร์จะกลับมาประจำที่ค่า^^
I always mizz u * * do U mizz me too
เอารุปรับปริญญามาแปะไว้แระนะคะ
แต่รุสึกว่าที่สเปซรุปจะไม่ค่อยชัดเลย
ถ้ายังไง แวะไปดูที่บล็อคที่พันทิบได้นะคะ
ชัดกว่า (หลอนก่า น่ากัวก่า 555) มั่กๆๆๆ ค่า^^
January 12 12 Jan 2006what's up !!! boys & gals...
ดีๆๆๆ พี่ๆ น้องๆ นะจ๊ะ ช่วงนี้ มึนๆ งงๆ นิดหน่อย
ไม่ค่อยว่างจะกลับมานั่งเท่าไหร่ว่า วันนี้ทำอะไรมาบ้าง...
ไปเรียนอังกิดมาแระอ่ะ เรียนมา 4 วันแระ
สนุกดี !!! มีเพื่อนๆ พี่ น้องๆ เพิ่มอิกแระ
อ พุดค่อนข้างฟังยากนิดส์นึง แต่ก้ช่วยๆ กันแปล
ก้จะพอถูไถไปได้...ปัดฝุ่นกันใหม่เลย
อ่านหนังสือเตรียมสอบ ป โทไปด้วย
เลยไม่ค่อยได้ไปไหน เรียนเส้ดก้รีบกลับ
กลับมานอนเอาแรงก่อน 555 แระค่อยอ่านต่อ
ตื่นเช้าทู้กวันเลย 7 โมงคึ่ง เช้ามาเนี่ย
แต่ก้เช้าของเราแหละ 555 เมื่อก่อน 12 am เงอะ!!!
อืม!!! เพื่อนเราชวนไปสมัคร โครงการของcinderella
เค้าจะเอาคนที่ นน เกินมาตรฐานมา make over
แระไปทำ workshop แร้วจะคัดอิกทีนึง
เพื่อนเราเกินอยุ 2-3 กิโลแระอ่ะ มันสมัครได้
แต่เรายังไม่ชัวร์เพราะ นน 48.5 สูง 160
นน ขึ้นๆ ลงๆ เงอะ เลยไม่รุจะสมัครได้มะ
ที่จะไปกัน เพราะของรางวัลมันน่าสนงัย
ได้คอร์สของ มารี ฟรานซ์ เปนแสนอ่ะ เหอๆ
แต่ความสามารถอันน้อยนิดของเรา คงสู้คนอื่นมะได้
จะสอบแร้ว!!!!! เตือนตัวเอง กัวทำไม่ได้อ่ะ
แต่คราวนี้เราตั้งใจอ่านนะ แต่ถ้าไม่ได้ก้คงทำใจ
เพราะเราทำแร้วนี่ แต่มันไม่ได้ เหอๆๆๆ
อาทิดนี้ไม่ค่อยมีอะไรมาเล่า
เพราะชีวิตวนไปวนมา ไปกลับๆ
ไม่น่าตื่นตา ตื่นใจเท่าไหร่
อืมๆๆๆ ช่วงนี้รุจักน้องๆจาก cc เยอะเลยอ่ะ
เรยกลายเปนผุอาวุโส ที่น้องๆ เคารพไปซะแระ
เสานี้จะไปสอบ คงไม่ได้อัพอิก 2-3 วัน
ฝากเปซ ฝากบล็อค ฝากบอด ไว้ให้ช่วยดูแลด้วยนะจ้ะ
แระเราจะคิดถึงคุณ... ((แระคุณจะคิดถึงเรา... มั้ยนะ)) 5 5 5
I believe whatever is in store 4 us , will be 4 us.
อะไรที่เปนของเรา ยังไงซะ มันก้เปนของเราวันยังค่ำ อ่ะ!!!
ไม่ว่าอะไรก้ตาม คน.. สัตว์.. สิ่งของ.. ความรัก..
ถ้ามันจะเปนของเรา ยังไงก้ต้องเปนของเรา
ถ้ามันไม่ใช่ของเรา ยื้อ.. แย่ง.. ทุ่มเท.. พยายาม..
... เพื่อให้ได้มันมา มากมายแค่ไหน...
มันก้จะต้อง หาย.. จบ.. จาก.. พลัดพราก.. อยู่ดี
... เพราะมัน ,,ไม่ใช่ของเรา,, January 05 Time to 2006โลกสอนมนุษย์ว่า " ทุกสิ่ง... ต้องมีการเปลี่ยนแปลง "
แต่โลกก็ดันสอนให้มนุษย์รู้สึก ผูกพัน ...แล้วจะไม่ให้เศร้าได้อย่างไร
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน... เรื่องความรัก... หรือเรื่องครอบครัว...
เปลี่ยนแปลงเมื่อไหร่... คุณก็จะเริ่มเศร้า
แล้วพอเวลาผ่านไป... คุณก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ที่เปลี่ยนไป
คุณก็จะรู้สึกดีขึ้น ที่เราเรียกกันว่า " ทำใจได้แล้ว "
จะช้าหรือเร็ว... อยู่ที่ว่า คุณ ผูกพัน กับสิ่งใหม่ได้เร็วขนาดไหน
อายุคนเรา เฉลี่ย 76 ปี...
นั่นคือ... แค่ 3952 อาทิตย์เท่านั้น... คุณหมดเวลากับการนอนไป 1317 อาทิตย์
ซึ่งเท่ากับว่า... คุณเหลือเวลาในการดำเนินชีวิต แค่ 2635 อาทิตย์เท่านั้น
สองพันกว่าอาทิตย์... ที่ได้ใช้ชีวิตอยู่บนโลก
ถามตัวคุณเองดีกว่า... ว่าจะยอมเศร้าซักกี่อาทิตย์... เหงากี่อาทิตย์...
มีความสุขซะกี่อาทิตย์ .......... เพราะทั้งหมด
" เราก็มีแค่ สองพันกว่าอาทิตย์ เท่านั้นเอง "
เวลา... มักจะผ่านไปเร็ว โดยที่เราไม่รุตัว
หรือกะลังเพลิน มีความสุขกับสิ่งรอบๆ ตัวเสมอ
ช่วงนี้ มีหลายสิ่ง หลายอย่างให้ต้องคิด ต้องทำมากมาย
บางที ก้ลืมบางสิ่งบางอย่างไป
เช่น การอัพสเปซนี่งัย นานซะจนจำไม่ได้ว่า ไม่ได้อัพมากี่วัน
ช่วงนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องเล่าเท่าไหร่
เพราะไม่ได้ไปไหนเลย ปีใหม่ก้ไม่ได้เท่ว
อยู่กะพ่อ แม่ พี่น้อง ญาติๆ ซะมากกว่า
แต่อิกเด๋วคงจะได้เท่วซะที เพราะเริ่มอยากแระอ่ะ ^^
วุ่นตั้งแต่ได้แฮรรี่ เล่ม 6 มา ก้หมกตัวอยู่ที่ฮอกวอตส์ตลอดเลย
ไหนจะต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ ป โท อิก แต่แฮร์รี่ก้สนุก
(( จะตอบข้อสอบเปนแฮร์รี่มั้ยอ่ะ T.T อ่านปนๆ กันไป))
อาทิดหน้าก้คงจะยุ่งๆ อิก ต้องไปเรียนอังกิดด้วย
fightin'ๆ ๆ ๆ 5 5 5
คงเหลือเวลาว่างน้อยลง แระคงจะไม่ค่อยได้อัพสเปซ
ไหนจะไม่ว่าง ไหนจะขิเกียดผสมกัน
ข้ามปีใหม่มาหลายวัยแระ...
ยังไม่ได้อวยพรเลย...
ขอให้... เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คนผ่านไปผ่านมา คนแวะมาแอบอ่าน
มีความสุขมากๆ สุขภาพกายและใจแข็งแรง
มีพลังที่จะต่อสู้กับสิ่งต่างๆ ที่จะผ่านเข้ามาในปีนี้
ใครที่ทำงาน ก้ขอให้การงานเจริญก้าวหน้า
ใครที่เรียนหนังสือ ก้ขอให้เรียนเก่งๆ สอบได้คะแนนดีๆ Get A เยอะๆ
เงินทองไหลมาเทมา ร่ำรวยๆๆๆ กันทุกคนนะจ๊ะ ^^
คนเรามีเวลาวันๆ นึง 24 ชม เท่ากัน
อยู่ที่เราจะแบ่งมันออกมาใช้ ให้มีค่ามากที่สุด
ถ้าเรามัวแต่นั่งเส้า นั่งเหงา
ไม่ลุกขึ้นมาจากสิ่งนั้นซะที แล้วเวลาที่ผ่านไป...
มันจะเรียกร้องกลับมาไม่ได้
แถมยังต้องเส้า แระก้ไม่ได้ทำสิ่งดีๆ ให้กับตัวเองอิกด้วย
ไม่ใช่ว่าคนเรา จะไม่เส้าไม่เสียใจเลย
มันก้ต้องมีบ้าง เราต้องทำใจรับกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงนั้น
ให้เร็วที่สุด ลุกขึ้นมาให้เร็ว
เพื่อที่เราจะมีเวลาก้าวไปหาสิ่งใหม่ๆ เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ
ให้กับชีวิตเราเอง December 27 มาสรุปเหตุการณ์ค่ะ ^^ไม่ได้อัพมานานมั่กๆ ( ตั้ง 9 วันแน่ะ )
ไม่ได้ขี้เกียดนะ -"-
แต่มีเรื่องยุ่งๆเยอะเลย
เพราะรับปริญญาอาทิดที่แล้ว
ต้องทำโน่นทำนี่ เยอะแยะไปหมด
อยากบอกว่า เปนงานที่สนุก มันส์ มั่กๆ
ถ่ายรุปกันเมื่อยเลย อยากจะเอากาวแปะที่ปาก
ให้ยิ้มค้างไว้ได้ตลอดเวลา^^
ถ่ายรุปกันเปนแสนๆรุป 5 5 5
ถ่ายได้ทุกเวลา ทุกสถานที่...
บอกแล้วว่า บ้านนี้ไม่ชอบถ่ายรุป
เขิลลลกล้อง 5 5 5 -*- ก้ไม่เชื่อกัน
จะมาอัพตั้งหลายวันแล้ว แต่ก้ยังเหนื่อยอยู่เลย
วันนี้ขอมาเล่าทีเดว 2 วันเลยละกันนะ ^^
~ 24 Dec 2005 ~
ตื่นตั้งแต่ตี 4.15 ง่วงมั่กๆแต่ก้ต้องลุก
เพราะนัดช่างไว้ตอนตี 5
ลุกขึ้นมาอาบน้ำเส้ดตอนตี 4.30
เลยนอนต่ออิหน่อย เอาแรงไว้ก่อน 5 5 5
ตี 5 เป๊ะ ช่างก้มา แต่งหน้า ทำผมที่บ้าน
เส้ดตอนประมาณ 6 โมงคึ่ง ก้ออกจากบ้าน
ไปรับน้องปาย กะ น้าโรส ที่บ้านยาย
วันนี้ยังไม่ค่อยมีญาติๆไปมากเท่าไหร่
ยายก้ยังไม่ไป ให้ไปพรุ่งนี้ เพราะแก่แว้ว
เด๋วจะไม่ไหวซะเปล่าๆ ^^ แต่ยังแข็งแรงมั่กๆนะ
รอปายนานมั่กๆ เพราะเล่นตื่นกันซะอิก 10 นาที 7 โมง
กว่าจะได้ออกก็ 7.15 ได้ ไปถึงเกือบ 8 โมง ยังดีที่ตึกจอดรถยังมีที่จอด เกือบอดจอด ได้จอดชั้น 9 มี 10 ชั้น
ดีที่วันนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะเปนวันซ้อม
พี่ต๊ะ ช่างภาพโทมาบอกว่าถึงแล้วตั้งแต่ประมาณ 7 โมงคึ่ง
มารออยู่ที่ ตึก 1 พี่ต๊ะสุขภาพ เรียบร้อยมั่กๆ
เลยเดาไม่ค่อยออกว่า จะฮามั้ยเนี่ย -*-
ก้เริ่มถ่ายไปเรื่อย เริ่มคุ้นเคย เราจะฮากว่าพี่เค้าอิกนะเนี่ย
พี่เค้าก็แนะนำให้ไปถ่ายตรงโน้น ตรงนี้
8.45 ก้ขึ้นไปรายงานตัวที่ห้องคณะ
เส้ดแล้วก้เดินไปที่สนามบอลจะถ่ายรุปหมู่
แต่ปรากดว่า คอม ซายน์ ไปไม่ทันทั้งสาขา เส้าสุดๆ
T.T แต่ว่า... ปุ๊กกี้ที่ว่าเร็ว ยังไม่ทันเลยอ่ะ
ไม่เปนไรๆๆๆ ไม่เอาก้ได้ฟระ
อ่อๆ อ สุมนา กะ อ ยุทธนา ยังไม่ทันเลยอ่ะ
ค่อยหายเส้า ไปนิ๊ดนึง แต่ปุ๊กเส้ามั่กๆ 5 5 5
เส้ดแล้วก้เดินกลับมาที่คณะเพื่อซ้อมย่อย
ซ้อมกัน ไปเม้าท์กันไป แบบไม่ได้เจอกันนาน
ถ่ายรุปกันไปด้วย เส้ดแล้วเค้าให้ลงมาใต้ตึก 5
ลงชื่อ แจกของ และร่วมรับประทานอาหาร 555
แต่คุนธารินีห่วงถ่ายรุปค่ะ หนีไปถ่ายรุปก่อน
อ้นกะ พี่ตั้ม ก้มานั่งรอที่ซุ้มแล้ว ถ่ายรุปๆๆๆๆ อิกเช่นเคย
แม่กะน้าโรสบังคับให้กินข้าวก่อน
เพราะจะเข้าหอประชุมแล้ว เด๋วหิวข้าว กินข้าวมันไก่เจ้าประจำไป
กินเส้ดก้ถ่ายรุปๆๆๆๆๆๆ เหนแล้วสงสารพี่ต๊ะ T0T
เพื่อนแซวว่าจ้างพี่เค้ามาเท่าไหร่เนี่ย ... ใช้เค้าคุ้มมาก
แต่พี่เค้าดีมั่กๆ เลย ตามถ่ายตลอด กินข้าวยังถ่ายเลยอ่ะ
ซัก 10 โมง ยัยเนม กะ นิว ก้มาเอาตุ๊กตามาให้
แระก้ ถ่ายรุปๆๆๆๆ ที่หน้า ม ตรงป้ายชื่อ ม
แร้วน้องๆพี่ๆเพื่อน แระพี่ต๊ะ ก้เดินไปส้ที่เต๊นท์
อยู่เต๊นท์ 9 แถว B17 เลขที่ 968 ไม่ต้องเอาไปแทงหวยเน้อ 5 5 5
ข้างหลังเปนน้องจอยรหัส 45 ข้างหน้าเปนรุ่นพี่ รหัส 40 -*-
น้องจอยมันจบ 3 ปีคึ่ง รุ่นพี่ข้างหน้ากว่าจะจบเกือบ 8 ปี ตามโควต้า
อยู่ในเต๊นท์ก้ถ่ายรุปๆๆๆๆเหมือนเดิม แร้วก้ตกลงกะพี่ต๊ะ
ว่าจะให้พี่ต๊ะถ่ายตอนเดินแถว เข้าหอประชุม
พี่ต๊ะก็โอเช เตรียมไปดักรอข้างๆ ทาง ถ่ายรุปๆๆๆๆ
ช่วงนี้เริ่มทะเลาะรองเท้าแร้วอ่ะ เจ็บจัง T0T
อ้น กะ พี่ตั้ม ก้เดินไปพร้อมกับพี่ต๊ะ ไปดักรอถ่ายรุปข้างหน้า
พอเดินผ่านพี่ต๊ะก้กดชัตเตอร์รัวๆ เลย น่าจะหลายรุปอยู่
เข้าไปในหอประชุม ก้เริ่มพิธีการ มีพีธีกรกล่าวแนะนำพีธีการ ว่ามีอะไรบ้าง
ปรบมือตอนไหน ยืนขึ้นตอนไหน ทำอะไรตอนไหนบ้าง
ตอนจะซ้อมรับก้ตื่นเต้นๆ แอบจับผิดด้วย
กัวตอนถอยหลังออกมั่กๆ กัวล้มอ่ะ แต่ก้ผ่านมาได้
ออกมาประมาณ 4 โมงเยน ออกมาก้ยังถ่ายรุปๆๆๆๆ ตรงซุ้มกะโจ
แร้วก้มาถ่ายต่อข้างพระศรีฯกะพ่อแม น้า น้อง
แร้วก้มาส่งพี่ต๊ะกลับยุดยา ตรงท่ารถพระอิทร์ฯ
แวะซื้อ KFC ไปกินกะน้องต่อที่บ้านยาย
เล่นกะน้องเอิร์ธอิกแป๊บนึง แล้วกลับบ้านนอน เหนื่อยสุดๆ
~ 25 Dec 2006 ~
วันนี้ตื่นเวลาเดิม แต่นัดกันตรงหน้า ธ ไทยพาณิชย์
วันนี้น้าเหม่งจะเอารถไปอิกคันนึงด้วย ยายกะแป๊บก้มา
แวะไปรับอ้นที่บ้าน แล้วมาถึงหน้า ธ ตอน 6 โมงคึ่ง
จะรีบไปกันแต่เช้า คิดว่าคนคงเยอะกว่าเมื่อวานแน่นอน
แต่วันนี้ปอยจะตามมาทีหลัง ต้องไปสอบที่ อยว ก่อน
ซักพักน้ากวงโทมาถามว่าถึงไหนแล้ว บอกให้รีบมา
น้าไปถึงก่อนแล้ว เพราะมาจากนวมินทร์ ไม่ค่อยเห่องัย
แร้วพี่ต๊ะก้โทมา บอกรอที่เดิมตรงหน้าตึก 1 คนเยอะมั่กๆ
ไปถึงยังไม่ 7 โมงคึ่งเลย แต่ตึกจอดรถเต็มแล้วอ่ะ
ต้องไปจอดในทุ่งโน่นเลย แต่เดินไม่ไกลเท่าไหร่
แอบลงก่อนตรงหน้าหอพัก แล้วเอาครุยลงมาแต่งองค์ข้างล่าง
ตอนนั่งรถผ่านตึกศิลปกรรม เหนญาติถือดอกไม้เปนแบงค์อ่ะ O๐O
เส้ดแร้วก้เดินไปหาพี่ต๊ะ กะ น้ากวงน้านาที่ตึก 1
เหนน้า 2 คน ยืนคุยอยู่กะพี่ต๊ะ ซะงั้น -"-
ถามไปได้ความว่า น้ามายืนรอ แร้วเหนพี่ต๊ะก้ยืนรอเหมือนกัน
น้าเลยเข้าไปถามพี่ต๊ะว่า มาถ่ายรุปให้บัณฑิตหรอคับ
พี่ต๊ะก้เลยบอกว่า มาถ่ายรุปให้นุ่น คุยไปคุยมา
กลายเปนมารอบัณฑิตคนเดวกัน เลยถ่ายรุปกันไปเรียบร้อย
บอกแร้วว่า บ้านนี้เขิลลลกล้องอ่ะ ไม่ชอบถ่ายรุป 5 5 5
เจออกันเรียบร้อยก้ถ่ายรุปๆๆๆๆ กันต่ออิก
ยาย โกว พ่อ แม่ และน้าๆ เริ่มขี้เกียดเดิน
เลยจะไปนั่งรอที่ซุ้ม หน้าตึก 5
ไอ่พวกนี้มันขยันแอ็คท่ากันมั่กๆ ไม่ยอมกันเล้ย
เด็กๆก้เลยเดินๆๆๆๆ ถ่ายรุปกันต่อ เดินถ่ายไปเรื่อยๆ
รอบๆบ่อน้ำ หน้าตึกจอดรถ มีซุ้มดอกไม่เยอะมั่กๆ
แร้วออฟก็มาถึง ได้ถ่ายรุปทางม้าลายด้วย ออฟ นุ่น อ้น 555
เดินผ่านตรงไหน แวะถ่ายตามซุ้มคณะอื่นด้วย (ขโมย 555)
ตึกหอพัก บ่อปลา ประตูใต้หอ ข้างคณะอุตสาหกรรมฯ
แร้วก้มาถ่ายที่ตึก 5 ซึ่งเปนตึกคณะเราเอง เ
ข้าไปถ่ายข้างในเลย ตึกนี้เราว่าสวยนะ
ออกแบบเปนรูปเลขแปด ตะแคง
ตรงกลางเลขแปดจะเปนลานกว้าง
เอาไว้ว้ากน้องๆ เสียงจะก้องๆ ได้อารมณ์มั่กๆ
บันไดก็แปลกดี รุปออกมาน่าจะสวย-*- วิวสวย คนอาจจะไม่
แม่กะน้าโทตามมากินข้าเช่นเคย จะ 10 โมงแร้ว
เลยมากินข้าวก่อน แร้วก้ไปให้น้องบูม แจกตังค์น้อง
เก๋มาพร้อมกับเจ๋ง เจ๋งเอาดอกไม้มาให้ เก๋ให้ของขวัญ
แระก้เหมือนเดิมลากเพื่อนไปถ่ายรุปๆๆๆๆ
ใกล้จะ 11 โมงเลยเดินไปที่สนามบอลดีก่า
มาถ่ายรุปกะเพื่อนๆที่เต๊นท์ต่อ สนุกมั่กๆ
ไอ่เอก โทมานึกว่ามันตายไปแร้วนะเนี่ย
บอกว่าจะมาถ่ายรุปด้วย เลยให้คุยกะปุ๊ก
แระบอกให้มันมาอิกทีตอนประมาณ 4 โมง
เพราะตอนนี้จะเข้าหอประชุมแระอ่ะ
วันนี้ ตกลงกะพี่ต๊ะว่าจะถ่ายตอนเดินแถวอิก
แต่วันนี้พี่ต๊ะเริ่มรุแระว่าจะถ่ายยังงัย
พอเดินแถว พี่ต๊ะวิ่งตามตั้งแต่กลางสนามบอล
ไปถึงหน้าหอประชุมเลยอ่ะ!!! สุดยอดมากพี่
พอเข้าหอประชุม มีเพลงบรรเลง ชวนหลับมั่กๆ อากาศก้เยน เหนเริ่มหลับกันแล้วอ่ะ
วันนี้ตอนรับ ทำถูกหมดเลย แต่ชะงักตอนถอยหลังนิดนึง
ประมาณ 4 โมงก่า เลยแอบโทบอกพี่ต๊ะว่าให้มารอหน้าหอประชุม
แต่ก้นานเหมือนกันก่าจะออกมา 4 โมงคึ่งได้
เดินออกมาแป๊บนึงก้เหนพี่ต๊ะ ก้ถ่ายรุปๆๆๆๆ ตอนเดินแถวอิก
พี่เค้าก้วิ่งตามเช่นเคย (คุ้มสุดๆ ที่จ้างพี่ต๊ะ)
ออกมาก้เจอเอก กะ น้อง(แฟนมัน) ก้โทตามปุ๊ก ปาล์ม มาถ่ายรุปด้วยกัน
มันให้ช่อตุ๊กตากบ สีเขียวนุ่นด้วย ซื้อดอกไม้มาให้เพื่อนในกลุ่มทุกคนเลยอ่ะ T.Tซึ้ง
แระนะก้โทมาถามว่าอยู่ตรงไหน ก้บอกที่ มาเจอพร้อมด้วยดอกไม้ 1 ช่อ ถ่ายรุปๆๆๆๆ
แม่โทมาตาม บอกให้รีบมา จะไปกินข้าวแร้ว จะให้พี่ต๊ะไปด้วยเด๋วจะมืดซะก่อน
ก้เลยต้องขอโทดนะ แร้วก้รีบไปเจอแม่ที่ตึก 1 ถ่ายรุปๆๆๆๆ กับใบปริญญาหน้าตึก
แร้วก้เดินแวะถ่ายไปตามทางเรื่อยๆ ตรงไหนสวยก้หยุดถ่ายจนถึงรถ
เจอรถพ่อ ก้ถ่ายกะท้ายรถพ่ออ่ะ 5 5 5
ไปกินข้าวที่ร้านพี่ตั้ม ที่คลอง 3 กินเส้ดก้ไปถ่ายรุปกะน้าตุ๊ก
แร้วก้ถ่ายรุปเล่นไปเรื่อย ก้จะกลับบ้าน
น้าเหม่งกะน้าโรส จะไปส่งพี่ต๊ะกะเนมที่ยุดยา
แร้วนุ่นไปส่งยาย แป๊บ โกว ที่บ้าน ก้แยกกันที่ร้าน
กลับถึงบ้านอาบน้ำก้สลบเช่นเคย zzz
พ่อกะแม่ ... ความสำเร็จและทุกๆอย่าที่มีมา จนถึงทุกวันนี้ได้เพราะพ่อกับแม่ ^^รักพ่อกะแม่ค่ะ
อามา ... รักอาม้ามากๆ ถึงอาม้าจะไม่ได้อยู่ถ่ายรุปกะนุ่นในวันนี้ นุ่นรุว่าอาม้ามองนุ่นอยู่ข้างบน นุ่นก้จะรักอาม้าตลอดไป
กง ... หลานดื้อคนนี้ เรียนจบแล้วค่ะ จำได้ว่ากงตีนุ่นน้อยที่สุด ใจดีที่สุดด้วย เปนเหมือนพ่อนุ่นเลย ^^นุ่นจะเปนคนดีค่ะ
ก๋ง ... นุ่นรุว่าก๋งทำงานหนักมาตลอดชีวิต ไม่มีก๋งกะอาม้า ก้ไม่มีนุ่นเหมือนกัน หลับให้สบายนะคะ
ยาย ... รุว่ายายดีใจมาก ทำผมทั้งแต่ตอนกลางคืนแน่ะ ยายคือคนที่ทำให้นุ่นอ่านหนังสือออก ^^รักยายค่ะ
น้ากวงกะน้านา ... ให้สิ่งดีๆ และแนะนำสิ่งดีๆ มาตลอด ถึงน้าจะไม่มีลูก นุ่นก้คิดว่าน้าเหมือนกับพ่อกะแม่นะคะ
น้าเหม่งกะน้าโรส ... เหมือนพ่อแม่คนที่ 2 นุ่นอยากได้อะไร แล้วพ่อแม่ไม่เหนด้ว น้าจะช่วยนุ่นได้เสมอ ขอบคุณค่ะ
แป๊บ ปอย ปาย ... น้องที่รักทั้ง 3 คน ขอบคุณจริงๆ ตั้งใจเรียนมากๆ นะ เจ๊จะรอดูควาสำเร็จของเรา 3 คน
พี่ตั้ม ... ขอบคุณทุกอย่าง ความเปนพี่น้องที่โตด้วยกันมา กินนอนด้วยกันมา ถ้าทำอะไรผิดไป ก้ขอโทดนะ
อ้น ... เพื่อนที่รักที่สุด ขอบคุณมาก ห้ามเลิกคบชั้นนาว้อย 5 5 5
ออฟ ... เพื่อนรักอิกคน ขอบคุณที่ดูแลกันมาตลอด ดำขำตลอดเวลา 555
เก๋กะเจ๋ง ... ขอบคุณมากๆจ้ะ
นะ ... ขอบคุณสำหรับดอกไม้ แระอิกหลายๆ อย่างจ้ะ
ไอ่มู๋ ... ขอบคุณที่แสดงความยินดีผ่านโทสับนะ ไม่น้อยใจ จริง จริ๊ง
เนม นิว ป๋ากะแม่ ... ขอบคุณที่ร่วมยินดีนะ นิวกะเนมต้องตั้งใจเรียน เชื่อฟังป๋ากะแม่นะ
เพื่อนๆ cit#8 ... เดินทางมาสุดทางที่ ม รังสิตพร้อมกันแร้วนะ ถึงทางแยกแร้ว แต่เราจะเปนเพื่อนกันเหมือนเดิม
พี่ต๊ะ ... ถ้าไม่มีพี่คงไม่สนุกขนาดนี้ ไม่มีรุปสวยๆ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
คนที่ไม่ได้มา ... ถึงตัวจะไม่มา แต่นุ่นรุว่าส่งกำลังใจและความยินดีมาค่ะ ขอบคุณมากนะคะ^^
คนที่แวะมาอ่าน ... ขอบคุณมากๆ นะคะ ถึงแม้จะไม่มีชื่อคุณ ก้อยากขอบคุณจริงๆ ค่ะ
December 19 18 เกือบ 19 Dec 2005งุงิ... ช่วงนี้ อัพวันเว้นวัน เพราะไม่ได้ไปไหนเลย
ไม่ค่อยมีสิ่งที่น่าสนใจ น่าใส่ใจ เท่าไหร่
มีแค่ตื่นนอน ซักผ้า ถูบ้าน ดูทีวี เล่นอินเตอร์เนต -"-
เหมือนชีวิตไร้สาระจัง อาจจะเป็นช่วงใกล้สิ้นปี
เทศกาลแห่งความสุขกะลังจะมา เลยทำตัวขิเกียด ~~:
อากาศก้เยนสบาย นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ^^
มีความสุขสุดๆ ...
เมื่อวานตื่นสาย ลืมไปเลยว่าจะตื่นมาดูซีรี่ส์เกาหลี
ที่ช่อง 7 เอามาฉาย Lover in Paris -"- !!!
ตื่นมาทันดูตอน 10 โมง ก้ไม่ค่อยรุเรื่องเท่าไหร่
แต่นางเอกน่ารักดี เลยดูๆ ไป วันนี้ก้กะจะตื่นให้ทัน
แต่ก้ 10 โมงเท่าเดิม เลยงงว่าเรื่องเปนไงหว่า
อาทิดหน้าก้อดดูทั้ง 2 วันเลย T.T
เพราะรับปริญญา เด๋ซเส้ดธุระเรียบร้อยคงได้มาติดตามอิกที
เพื่อนก้จะเอาเรื่อง 1% มาให้ ยังไม่ว่างไปเอามาเลย
ว่าจะไปวันอังคาร แร้วจะไปซื้อของด้วย ( เปนความคิดที่ดีๆๆๆ )
วันนี้ไปส่งปอยไปเรียนพิเศษ แร้วก้ไปร้านถ่ายรูป
ตกลงได้ในราคา 2 วัน 3 พัน แต่ยังไม่นัดเวลาแน่นอน
น่าจะเป็น 7 โมงเช้าของทั้ง 2 วัน ยังไม่เหนหน้าคนถ่าย
แต่พี่ที่ร้าบอกว่า ฮา(ขิ)แตกแน่นอน 5 5 5
เส้ดแร้วก้ไปซื้อ สคส แร้วก้ของอิกนิดหน่อย
แร้วกลับมารับปอย แร้วกินข้าวก้ปาเข้าไปบ่ายโมงกว่า
แม่จะไปงานโอทอบ ซิตี้ ที่เมืองทองต่อ
ปายโทมา เลยต้องกลับไปรับน้องที่บ้านยายอิกรอบ
เจอเอิร์ธเดินเตาะแตะอยู่เลยไปเล่นด้วยแป๊บนึง
น่ารักขึ้นทุกวัน แต่ก้ดื้อเอาเรื่องขึ้นทุกวันเหมือนกัน
โตแร้ว รุเรื่อง เริ่มเดิน เริ่มซนแร้ว - -*
ไปถึงเมืองทองบ่าย 3 ได้ รถเยอะสุดๆ ไคว่าคนไทยจนเนี่ย >.<
เดินช้อปกะจาย 8 ฮอลล์ ดีนะที่มีของกิน ไม่งั้นเบื่อแย่
เดินไป กินไป มีฟามสุข เอิ๊กส์ๆๆๆ
ได้ลังสานๆ มาใบนึง กะว่าจะเอามาใส่ซีดี
ปอยยุให้ซื้อเพราะไปเล็งลังพลาสติกในห้องมันไว้
แต่มันไม่ยอมให้ -"- มันเลยยุจะได้เลิกเล็งลังมันซะที
ตอนแรกเค้าบอก 180 ต่ไป ต่อมา ได้ในราคา 150 ^^
สีชมพูหว๊าน หวาน เหมาะกันดีกับผู้ใช้ 5 5 5
พรุ่งนี้ ค่อยจัดการเปลี่ยนลังแร้วกัน
เดินเส้ดทุ่มนึงพอดี กลับมากินข้าวอิกรอบที่บ้านยาย
แร้วก้กลับมาบ้านแบ่งสมบัติ (ตัดรุป) กัน 3 คน
เริ่มรุสึกเมื่อยขาแระอ่ะ T.T ตอนเดินไม่เหนเมื่อยเลยอ่ะ
คืนนี้ หลับเปนตายแน่เลย zzz....zzz
อย่าพูดคำว่า รัก เลย ... ถ้ า คุ ณ ไ ม่ ไ ด้ ห ม า ย ค ว า ม ถึ ง คำ ๆ นั้ น จ ริ ง ๆ
อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตเค้าเลย ... ถ้ า คุ ณ จ ะ ทำ ใ ห้ เ ค้ า เ สี ย ใ จ
อย่าไปมองลึกถึงดวงตา ... ถ้ า ทุ ก คำ พู ด ข อ ง คุ ณ โ ก ห ก ทั้ ง เ พ
มันไม่ยุติธรรม ... ถ้ า ผู้ ช า ย ทำ ใ ห้ ผู้ ห ญิ ง ห ล ง รั ก แ ล้ ว ไ ม่ ใ ส่ ใ จ ใ ย ดี
ทำ ใ ห้ ผู้ ห ญิ ง ต้ อ ง อ ก หั ก
และในทางกลับกัน ข อ ง ผู้ ห ญิ ง ก็ เ ห มื อ น กั น ......
December 16 16 Dec 2006T.T ไม่ได้ไปไหนมา 2 วันแระอ่ะ >>> ไม่สบาย
จะมีไคเปนห่วงเราบ้างมั้ยน๊า >>> อยากมีคนคอยถามว่า
>>> กินข้าวรึยัง >>> กินยารึยัง มั่งอ่ะ >.<
แต่ไม่มีก้ไม่เปนไร ชินซะแร้ว 5 5 5
เมื่อวานตื่นมา กวาดบ้าน ถูบ้านๆ ล้างอ่างปลา ><''>
ตอนนี้ เหลือปลาหางนกยูงแค่ 2 ตัวเอง T.T
เด๋วว่างๆ คงจะต้องไปเดินสวน หาสมาชิกมาเพิ่ม
เพื่อนๆ เคยบอกว่า นุ่นอย่าเอามันมาทรมานเลยนะ
สงสารมัน ไม่เหนมีไคสงสารนุ่นมั่งเลย นุ่นก้เหงานะ >.<
กินข้าว แระก้ กินยา >>> ยาแก้หวัดเปนอะไรที่...
หลับง่ายมาก เหมือนโดนวางยาเลย หลับสนิท zzz
กิน 2 เวลา เช้า (กว่าจะตื่นก้เที่ยง -*-) กะ ก่อนนอน
ก่อนนอนนี่ จะหลับเปนตาย ตื่นตอนเที่ยงมา 2 วันแล้ว
2 วันนี้ไม่ได้ทำอะไรเลย อาอาศกลับมาเยนขึ้นอิกแล้ว
บรรยากาศ ก้เหงาๆ ซึ่งมันคงเปนธรรมดาของฤดูนี้
ฤดูหนาว ... ช่วงนี้คนรอบๆ ตัว มีแต่ความเหงา
เศร้า เสียใจ กันหลายคน T.T ยิ่งหนาวคงยิ่งเหงาหนัก
ความเสียใจ คงผ่านเข้ามาไม่นาน เด๋วก้จากไป
ไม่มีไคที่จะทุกข์ใจตลอดปี ตลอดชาติ
แต่บางคนก้เถียงว่า จนบัดนี้ยังเสียใจอยู่เลย
เมื่อเวลาผ่านไป ก้หวังว่ามันคงจะเจ็บน้อยลง
ไม่มีไค แทนที่ไคได้ มันก้จริง แต่วันนึง...
เมื่อเราเสียเค้าไป เราก้ต้องยอมรับมันให้ได้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลกลใดก้ตาม เราไม่สามารถ
จะยื้อ... คนที่เค้าไม่มีใจให้เรา ไม่รักเราอิกต่อไปแล้ว
ทำได้แค่เพียงอวยพรให้เค้าไปเจอคนที่ดีกว่าเรา
ให้เค้ามีความสุข ตามทางที่เค้าเลือกที่จะเดินต่อไป
ความรัก...แบบคนรัก สำหรับชั้นแล้ว
มันไม่มีความหมายเลย ไม่ใช่ไม่อยากมี
แต่มีก้ดี ไม่มีก้ไม่ตาย เพราะที่ผ่านมา...
ก้อยู่ได้ด้วยเพื่อน ครอบครัว พี่น้อง
วันนึง ถ้าเจอคนที่ใช่ มันก้คงจะดี
ตอนนี้ ก้อยู่แบบนี้ไปก่อนแระกัน >.<
เรื่องของ ... เม่น
เม่น ... มันเปนสัตว์ที่อยู่สันโดษโดยธรรมชาติของมัน
แต่พอถึงช่วงหน้าหนาว มันจะต้องมารวมกลุ่มกัน
เพื่อมันจะได้ไออุ่น ซึ่งกันและกัน
แต่ในการที่มันจะรวมกัเปนฝูง มันจะมีข้อแม้อยู่ว่า
มันจะเข้าใกล้กันเกินไปไม้ได้ เพราะขนเม่นมันจะทิ่มตำกัน
แต่ถ้ามันห่างกันเกินไป มันก้จะไม่ได้รับไออุ่นจากกันและกัน
เหมือนกับความรัก มันก้ต้องมีช่องว่าง
ให้เวลากับตัวเค้า กับตัวเรา
ไม่ยึดติดมากเกินไป... รักแบบเข้าใจ
ความรักก้จะยืนยาว... |
|
|
+%c2%a4+%c2%b7+%c2%b7's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
